فرھنگ لغت بلوچی فارسی

دسته: بلوچی , هؤر و تؤر
بدون دیدگاه
شنبه - 30 اکتبر 2021

بُھار: بوی بسیار تند

بَھاران: بسیار سر سبز و آباد۔ مربوط بہ بھار (سبزہ)، جانوری کہ در سبزہ ھا زندگی می کند یا از آنھا می چرد

بھار زید: زمین یا دشتی کہ سر سبز و آباد است

بھار ساچ: بھار گونہ ، سر سبز و آباد ، دارای آب و ھوای بھاری

بھار شان: رویانندہ و سبز کنندہ گیاھان بھاری ۔ صفت ابر یا فصل بھار ۲- ویژگی جایگاھی مانبد کوہ و دشت کہ بر اثر باران و ھوای بھاری سر سبز شدہ است

بھارگاہ: ۱- بھارگاہ ، موسم بھار۲- ھر جای آباد و سر سبز

بھار گُوار= شپستان: بارانی کہ آرام و پیوستہ تا چند روز ببارد

بھار موش: سر سبز و آباد

بھار میچ: بارانی کہ در فصل بھار آرام آرام می بارد و سبزہ ھای بھاری را از مرگ و خشک شدن می رھاند

بھاسیگ= بادگواسی: بیماری بواسیر

بھا گس: فروشگاہ

بِھان: مادیان مادہ ۔ الاغ مادہ جوان

بُھانہ= نیمون = نامَہ: بھانہ ۔ علتی دروغین یا غیر موجہ کہ برای انجام دادن یا ندادن کاری عنوان شود

بلوچی۔ پارسی۔ بزانت بلد
نبیسوک: دکتر جھاندیدہ


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1231 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۴
برچسب ها:
دیدگاه ها