شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در چهار دهه گذشته به عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های دینی و اجتماعی اهل سنت ایران، همواره بر وحدت ملی، عدالت، گفت‌وگو، همزیستی مسالمت‌آمیز و دفاع از حقوق مردم تأکید کرده است. این یادداشت به بررسی ابعاد شخصیتی، اجتماعی و فکری ایشان و نقش وی در ترویج اعتدال، مردم‌داری و مطالبه‌گری مسئولانه در جامعه ایران می‌پردازد.

شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید در چهار دهه اخیر به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های دینی و اجتماعی اهل سنت ایران، همواره بر وحدت ملی، همزیستی مسالمت‌آمیز، عدالت، گفت‌وگو و دفاع از حقوق مردم تأکید کرده؛ شخصیتی که محبوبیت خود را نه از قدرت و جایگاه سیاسی، بلکه از اعتماد عمومی و ارتباط صادقانه با مردم به دست آورده است.

در روزگاری که برخی شخصیت‌ها با تکیه بر قدرت، ثروت یا تبلیغات رسانه‌ای شناخته می‌شوند، معدود افرادی هستند که سرمایه اصلی آنان اعتماد مردم است.
شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید از جمله این شخصیت‌هاست؛ عالمی دینی که جایگاه اجتماعی و نفوذ کلامش را در طول دهه‌ها فعالیت مذهبی، فرهنگی و اجتماعی و از مسیر صداقت، مردمداری و دفاع از مطالبات جامعه به دست آورده است.
مولانا عبدالحمید تنها امام جمعه یک مسجد یا مدیر یک مرکز دینی نیست؛ او برای بسیاری از مردم سیستان و بلوچستان و بخش قابل توجهی از اهل سنت ایران، نماد اعتدال، عقلانیت، وحدت و گفت‌وگو محسوب می‌شود.
همین ویژگی‌ها سبب شده است که نام و جایگاه وی از مرزهای جغرافیایی استان فراتر رود و در سطح ملی و حتی در میان جوامع اسلامی خارج از کشور نیز شناخته شده باشد.
یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های شخصیتی مولانا عبدالحمید، پایبندی به اصل وحدت اسلامی و انسجام ملی است.
در طول سال‌های گذشته، هرگاه کشور با چالش‌های داخلی یا تهدیدهای خارجی مواجه شده، ایشان همواره بر ضرورت حفظ آرامش، همدلی و پرهیز از اختلافات قومی، مذهبی و سیاسی تأکید کرده است.
مواضع وی نشان می‌دهد که امنیت، ثبات و اقتدار ایران را متعلق به همه ایرانیان می‌داند و بر این باور است که توسعه کشور در سایه همبستگی ملی امکان‌پذیر خواهد بود.
ویژگی مهم دیگر این عالم برجسته، مطالبه‌گری مسئولانه است. مولانا عبدالحمید بارها مشکلات مردم، محرومیت‌ها، تبعیض‌ها، ضعف خدمات و مطالبات اقشار مختلف جامعه را مطرح کرده است.
نکته قابل توجه آن است که این مطالبه‌گری همواره در چارچوب قانون، اخلاق، گفت‌وگو و خیرخواهی برای کشور صورت گرفته و هدف آن نه تقابل، بلکه کمک به اصلاح امور بوده است.
تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که بسیاری از دغدغه‌ها و هشدارهایی که از سوی ایشان مطرح شده، بعدها مورد توجه مسئولان قرار گرفته و درستی آن برای افکار عمومی روشن شده است.
از همین رو بخش مهمی از جامعه، سخنان وی را نه از دریچه سیاست، بلکه از منظر دلسوزی برای مردم و کشور ارزیابی می‌کند.
محبوبیت مولانا عبدالحمید را نمی‌توان صرفاً با معیارهای رسمی سنجید.
این محبوبیت ریشه در اعتماد مردم دارد؛ اعتمادی که در طول دهه‌ها حضور مستمر در کنار مردم، شنیدن مشکلات آنان و دفاع از مطالباتشان شکل گرفته است. به همین دلیل نیز هرگاه هجمه، تخریب یا اهانتی علیه ایشان صورت گرفته، علما، نخبگان، ریش‌سفیدان، جوانان و اقشار مختلف جامعه با صدور بیانیه‌ها و موضع‌گیری‌های متعدد از وی حمایت کرده‌اند.
واقعیت این است که شخصیت‌های اثرگذار را نمی‌توان با تخریب رسانه‌ای از ذهن و دل مردم حذف کرد. تاریخ نشان داده است که ماندگاری افراد به میزان صداقت، خدمت و تأثیرگذاری آنان بستگی دارد.
مولانا عبدالحمید نیز امروز به عنوان شخصیتی شناخته می‌شود که بخش مهمی از اعتبار و نفوذ خود را از سرمایه‌ای ارزشمند به نام اعتماد مردم به دست آورده است.
در فرهنگ اسلامی، عزت واقعی از جانب خداوند متعال است و هنگامی که شخصیتی به واسطه اخلاص، خدمت و خیرخواهی در دل مردم جای گیرد، هجمه‌ها و تخریب‌ها نه تنها از جایگاه او نمی‌کاهد، بلکه موجب شناخت بیشتر ابعاد شخصیتی وی خواهد شد. از همین منظر، مولانا عبدالحمید را می‌توان یکی از چهره‌های تأثیرگذار معاصر دانست که نام او با اعتدال، وحدت، مردم‌داری و مطالبه‌گری مسئولانه گره خورده است.

✍️محمدامین میربلوچزهی، خبرنگار